เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เสิ่นอี้สวมชุด รปภ. ชุดนี้แล้วรู้สึกไม่คุ้นตัวไปหมด เขาหัวเราะเยาะตัวเอง “ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งผมจะได้มาเป็น รปภ.”
นายน้อยนี่ไม่กลัวโดนด่าจริง ๆ ถ้าเป็นคนอื่นคงโดนด่าจนตายไปแล้ว
ทางด้านนั้น อูหยาสอดมือไว้ในกระเป๋าแล้วฮัมเพลง “ฉันคือ รปภ. ชอบกินคุกกี้หมีน้อย ทำงานก็เพื่อรอเลิกงาน ลูกบ้านด่าฉันว่าสมองกลวง…”
หลังฮัมเพลงจบ อูหยาก็พูดกับเสิ่นอี้อย่างจริงจัง “อาชีพ รปภ. นี่ดีจะตาย ไม่ใช่แค่ช่วยลดทางอ้อมไปได้หลายสิบปี แต่ยังมีโอกาสได้ความรักง่าย ๆ ด้วย”
ทุกคนต่างเผยสีหน้าสงสัย อูหยาไปสรุปแบบนั้นออกมาได้ยังไง
ซือเฉิงเฮ่าถามออกมาตรง ๆ “ทำไม?”
อูหยา “ในนิยายเขียนกันแบบนี้เยอะจะตาย อย่าง «รปภ.ส่วนตัวของดาวโรงเรียน» หรือ «รปภ.แกร่งสุดแห่งเมือง» ไง…”
“เส้นทางประธานจอมเผด็จการคนแย่งกันเยอะเกินไป แถมยังต้องตามง้อเมียจนแทบมอดไหม้ เลือกเป็น รปภ. สิ โอกาสได้เป็นพระเอกอยู่แค่เอื้อม!”