ตอนที่ 36 ตะโกนท้าทายซึ่งหน้า ฉันยังคงสงบนิ่งดั่งขุนเขา

ตอนที่ 36 ตะโกนท้าทายซึ่งหน้า ฉันยังคงสงบนิ่งดั่งขุนเขา

การสอบเกาเข่าสิ้นสุดลง บริเวณหน้าประตูสนามสอบเนืองแน่นไปด้วยผู้คน เสียงอึกทึกกึกก้องสะเทือนฟ้า

ผู้เข้าสอบนับไม่ถ้วนต่างปลดเปลื้องความกดดัน โห่ร้องกอดคอ ถ่ายรูปร่วมกัน ทั่วทั้งท้องถนนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความเยาว์วัยอันผ่อนคลาย

มีเพียงหนานกงฮ่าวที่ยืนอยู่เบื้องหน้าฝูงชน สีหน้าเปี่ยมด้วยความเหิมเกริม จ้องเขม็งไปยังหลินเย่ที่อยู่ตรงหน้า

เขาไม่คิดจะเสแสร้งอดกลั้นอีกต่อไป ทั้งความอิจฉาริษยา ความเคียดแค้น และความรู้สึกเหนือกว่าล้วนถูกนำมาแสดงออกอย่างโจ่งแจ้ง

คำตอบรับอันเฉยชาของหลินเย่เมื่อครู่ ในหูของเขาแล้วก็เป็นเพียงการปากแข็งดิ้นรนก่อนตายเท่านั้น