กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิงรั่วฉิงมองหลินเย่ด้วยสายตาลึกล้ำ
แล้วหันไปมองศิษย์น้องร่วมสำนักของนางด้วยแววตำหนิเล็กน้อย
ขอบคุณเขาหรือ?
เจ้าไม่รู้หรอกว่าเขาทำอะไรบ้างในป่า มีอะไรให้ต้องขอบคุณ
ฉู่ฮ่าวไม่มีเคล็ดวิชาหรือระบบที่ล่วงรู้ใจผู้คน จึงย่อมไม่รู้ว่าตอนนี้หลิงรั่วฉิงกำลังคิดอะไร
ตอนนี้เขายกความดีความชอบที่ศิษย์พี่หญิงของตนกลับมาได้อย่างปลอดภัยให้หลินเย่ทั้งหมด
กลับกลายเป็นว่าอีกฝ่ายถ่อมตนถึงเพียงนี้ นี่ไม่ใช่แบบอย่างแห่งฝ่ายธรรมะหรือ?
“พี่หลิน ไม่ทราบว่าต่อจากนี้พี่จะไปที่ใด?”
“ข้าก็ไม่รู้”
หลินเย่ส่ายหน้า “ข้าออกมาจากสำนักเพื่อฝึกฝน ตอนนี้ยังไม่ได้ตัดสินใจจุดหมาย”