กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พร้อมกับเสียงเข่นฆ่าเป็นระลอก แสงโลหิตเรืองรองก็ค่อย ๆ แผ่กระจายออกจากร่างของหลินเย่
ลูกประคำสายนั้นในมือยิ่งราวกับ “มีชีวิต” ขึ้นมา ดูดซับปราณโลหิตโดยรอบอย่างตะกละตะกลาม
“โฮก!”
ในยามที่หลินเย่กำลังเข่นฆ่าอย่างได้อารมณ์ ด้านหลังฝูงสัตว์ สัตว์ร้ายขนาดยักษ์ใหญ่ราวกับภูเขาลูกย่อมตัวหนึ่งก็ก้าวเท้าใหญ่มุ่งหน้ามาทางหลินเย่
ระหว่างทางไม่รู้ว่าเหยียบพวกเดียวกันเองจนแบนเป็นแผ่นไปกี่ตัว
แต่นัยน์ตากลมโตคู่นั้นจ้องเขม็งมาที่หลินเย่ไม่วางตา
“หืม?”
เมื่อเห็นสัตว์ร้ายนั้นพุ่งเข้ามาทางตน หลินเย่ก็หรี่ตาลงเล็กน้อย เขาต้องการลองดูว่า ยิ่งสัตว์ร้ายแข็งแกร่งขึ้น เขาจะได้รับการเสริมพลังมากขึ้นหรือไม่!