กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“……”
ตอนนี้หลินเย่ไม่สนใจว่าระบบพูดอะไร
เขาหมอบลงอย่างไม่แยแสใคร แล้วเก็บลูกประคำชุดนั้นขึ้นมา
บนนั้นยังคงแผ่ปราณอาฆาตออกมาอย่างต่อเนื่อง
ลั่วเหวยอวี่มีแผนที่มาที่นี่ แถมยังมีลูกประคำชุดนี้ในมือ ช่างบังเอิญเกินไปแล้ว
นิ้วมือคลึงลูกประคำชุดนั้นเบา ๆ มันส่งเสียงหวิว ๆ ออกมา
ปราณทมิฬที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าต้องการกัดกินเนื้อกายสด ๆ แต่ทุกครั้งที่ปราณทมิฬนั้นตกลงบนตัวหลินเย่ มันก็ราวกับถูกไฟฟ้าช็อต สลายไปในทันที
“ลูกประคำชุดนี้ดูท่าจะไม่ธรรมดาเลย…”
เดิมคิดว่าลูกประคำชุดนี้เพียงหลอมขึ้นจากผู้บำเพ็ญธรรมดาที่ถูกเผา แต่เมื่อมองตอนนี้แล้ว มันไม่ง่ายเช่นนั้นอย่างแน่นอน