กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อ้า ที่แท้ก็เพื่อตรึงให้แน่นนี่เอง!” ระบบถอนหายใจโล่งอก
หลินเย่กลับมองผลงานตรงหน้าตนอย่างพอใจ หัวเราะแฮะ ๆ
“เจ้าเลิกหัวเราะเถอะ สหายเอ๋ย ข้ากลัว!” ระบบเอ่ยเสียงเหมือนจะร้องไห้
“เจ้ากลัวอะไรกันเล่า เจ้าเป็นระบบตัวร้ายทั้งคน ยังจะกลัวข้าซึ่งเป็นบุตรแห่งลิขิตสวรรค์อีกหรือ?”
หลินเย่พูดอย่างดูแคลน “ไม่ใช่หรือว่าเจ้าต้องคอยช่วยคนอื่นมาฆ่า มาปล้นคนบริสุทธิ์ใสสะอาดอย่างข้าหรือ? แล้วเจ้าจะกลัวข้าทำไม?”
“หา? ใครจะไปรู้ว่าเจ้าจะวิปริตขนาดนี้! จริง ๆ ข้านับถือเจ้าเลย!”
“……”
หลินเย่เผลอมองกระจกอีกครั้ง และเป็นอย่างที่คิด การที่เขาหัวเราะแฮะ ๆ ใส่ศพนั้นชวนขนหัวลุกจริง ๆ
หรือว่าเขาเกิดมาเป็นวัตถุดิบของตัวร้ายแต่โดยกำเนิด?