กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เฮ่ออิงหล่างไม่สนใจนางเลย เพียงเดินไปข้างกายจี้หลินซื่อแล้วประคองนางไว้ เอ่ยเสียงเบาว่า “อาสะใภ้ ท่านไม่เป็นไรหรือ ข้าดูแผลของเฉียวเฉียวแล้ว กระดูกไม่เป็นไร แต่หนึ่งสองวันนี้เกรงว่าจะเดินไม่ถนัด”
จี้หลินซื่อร้องไห้พลางกล่าวว่า “ข้าต้องไปเอาชีวิตกับหวงต้าฮวาให้ได้ นางมีสิทธิ์อะไรมาข่มเหงเฉียวเฉียวของเราถึงเพียงนี้ ขีดจำกัดก็ขีดเส้นชัดเจนแล้ว นางเป็นตัวอะไรกัน”
จี้หลินซื่อเป็นที่รู้จักในหมู่บ้านว่าผู้รู้หนังสือ รู้เหตุผล อ่อนโยนและเปี่ยมคุณสมบัติสตรี ยามนี้เห็นนางมีสีหน้าเศร้าโศกจนแทบขาดใจและแค้นจนทนไม่ได้ เหล่าสตรีที่มีอายุมากกว่าจึงเดินเข้าไป รัวถามนางว่าเกิดอะไรขึ้น