กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ทั้งสี่คนลืมหลัวเหล่าลิ่วที่นอนอยู่บนพื้นร้องเจ็บไปหมดแล้ว เฮ่ออิงหล่างกับเจียงเจียฝูยืนอยู่หลังรถเทียมลา ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้นราวกับองครักษ์
จี้เฉียวเฉียวจัดของบนแผงให้เรียบร้อย ตักน้ำแกงร้อนสองชามใหญ่ ต้มผักเขียวเพิ่ม แล้วยกไปให้เฮ่ออิงหล่างด้วยมือตัวเอง
“พี่ใหญ่เฮ่อ เจ้าช่วยข้าไว้อีกครั้งแล้ว น้ำแกงร้อนชามเดียวคงไม่อาจแสดงความขอบคุณของข้าได้ แต่ถึงอย่างไรเจ้าอย่างน้อยก็ดื่มสักชามให้ร่างกายอบอุ่นเถิด” จี้เฉียวเฉียวกล่าวพลางยิ้ม “ไว้ภายหลังข้าจะขอบคุณเจ้าอย่างเป็นทางการอีกครั้ง”
เฮ่ออิงหล่างรับชามน้ำแกงใหญ่ไป สีหน้ายังคงแข็งกระด้าง แต่แววตาที่มองจี้เฉียวเฉียวกลับอ่อนโยนเป็นพิเศษ