กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
สีหน้าของเฮ่ออิงหล่างเย็นชา “สุราในบ้านถูกเจ้าดื่มจนหมดไปนานแล้ว”
เจียงเจียฝูยิ้มประจบ “ไปตักมาเพิ่มอีกหน่อยเถิด พี่เฮ่อ ดูสิ ข้าขยันทำงานถึงเพียงนี้แล้ว!”
เฮ่ออิงหล่างถอนหายใจ หันกายเดินเข้าไปในห้องครัว แล้วนำไหสุราใบหนึ่งออกมา
เจียงเจียฝูพลันยิ้มแย้ม “พี่เฮ่อ ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านดีที่สุด! แฮะ ๆ หากไม่มีเนื้อ อย่างน้อยก็ซื้อไข่ไก่กลับมาบ้างเถิด! พวกเรานำมาผัดกินกัน!”
เฮ่ออิงหล่างไม่กล่าววาจา ก้มหน้าเดินออกไป
เนื่องจากคฤหาสน์ภูเขาเหมันต์เป็นหมู่บ้านใหญ่ ภายในหมู่บ้านจึงมีโรงสุราเล็ก ๆ แห่งหนึ่งด้วย สุราที่ขายล้วนเป็นสุราขุ่นที่ชาวบ้านหมักเอง แม้คุณภาพจะไม่นับว่าดีนัก ทว่าราษฎรกลับชื่นชอบมาอุดหนุนกันเป็นอย่างยิ่ง