ตอนที่ 15 แลกของเป็นเงิน

นางจัดการจนกระทั่งไม่อาจมองออกได้โดยสิ้นเชิงว่าเป็นผู้ใด จากนั้นจึงสะพายกระบุงไม้ไผ่ใบใหญ่อีกใบออกมาจากมิติ

จากนั้น จี้เฉียวเฉียวก็สะพายกระบุงไม้ไผ่ใบใหญ่ไปยังภัตตาคารแห่งหนึ่ง ซึ่งใหญ่เป็นอันดับสองในเมืองชั้นใน

นางสืบข่าวมาอย่างชัดเจนตั้งนานแล้ว แม้ภัตตาคารไหลฝูแห่งนี้จะมีกิจการดีไม่น้อย ทว่ากลับได้เป็นเพียงอันดับสองอยู่เสมอ

เนื่องจากยังเช้าอยู่ ภัตตาคารจึงเพิ่งเปิดประตู ลูกจ้างทั้งหลายกำลังทำความสะอาด ส่วนหลังโต๊ะคิดเงินมีบุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่งยืนอยู่ เขาสวมเสื้อคลุมผ้าฝ้ายยาวสีน้ำตาลแดงและสวมผ้าโพกศีรษะสีน้ำตาลแดง คาดว่าน่าจะเป็นเถ้าแก่ร้าน

จี้เฉียวเฉียวเดินตรงไปตรงหน้าเถ้าแก่ร้าน แล้วกล่าวด้วยเสียงอู้อี้ว่า “ข้ามาขายผัก”