กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
นางปิดประตูลานเรือน ทั้งยังลงกลอนประตู จากนั้นจึงกล่าวกับเด็กหนุ่มวัยกำลังโตทั้งสองว่า “พวกเจ้าเฝ้าอยู่ที่นี่ให้ข้า หากผู้ใดกล้าพังประตูบุกเข้ามา ก็ใช้ไม้ท่อนนี้ฟาดไล่ออกไปเสีย หากตีคนจนพิการ ข้ารับผิดชอบเอง!”
“รู้แล้ว! ท่านอาสะใภ้จี้!” เด็กหนุ่มวัยกำลังโตทั้งสองกำไม้ในมือแน่น สีหน้าจริงจังยิ่ง
จี้หลินซื่อจึงวางใจและเดินกลับเข้าเรือน ร่างกายทั้งร่างผ่อนคลายลงอย่างโล่งอก
เวลานี้จี้เฉียวเฉียวเรียบเรียงความทรงจำทั้งหมดได้อย่างกระจ่างแล้ว จิตวิญญาณก็ดีขึ้นมาก
นางไร้บิดามารดามาตั้งแต่เล็ก ย่าเป็นผู้เลี้ยงดูนางจนเติบใหญ่ ครั้นนางเรียนมหาวิทยาลัยปีที่สอง ย่าก็จากนางไปอีกคน