เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 434 สังหารจอมสรรพสิ่ง
จวินอวี่ไปยังวิหารเทพ โม่หลิงมองเขาอยู่แต่ไกล ไม่กล้าเข้าใกล้เขา
จวินจ้านเทียนถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ตบไหล่จวินอวี่ จวินอวี่หันกลับมาแสร้งยิ้มอย่างฝืนใจ
ยามนี้ จวินอวี่รู้สึกว่าคนที่ตนเองไม่มีหน้าไปพบมากที่สุดคือจวินหรูเสวี่ย เขาไม่รู้ว่าตนควรอธิบายเรื่องนี้ให้นางฟังอย่างไร
ยามค่ำคืนมาเยือน หนานกงเจวี๋ยและจวินหรูเสวี่ยต่างพากันมาถึงวิหารเทพ ทั้งสองคนคุกเข่าลงคำนับเบื้องหน้าจวินอวี่พร้อมเพรียงกัน
จวินอวี่โบกมือ พลังงานอันนุ่มนวลสายหนึ่งประคองทั้งสองคนขึ้นมา
จวินอวี่ก้าวเดินลงมาทีละก้าว ด้วยร่างกายอันเหนื่อยล้า เขาเอื้อมมือลูบศีรษะจวินหรูเสวี่ย แล้วกล่าวกับจวินหรูเสวี่ยว่า “เสวี่ยเอ๋อร์ ข้าขอโทษ ข้าไม่ได้ดูแลมารดาของเจ้าให้ดี นางจากไปแล้ว!”
จวินหรูเสวี่ยยิ้ม เบ้าตาแดงก่ำ น้ำตาไหลลงมาไม่หยุด
หนานกงเจวี๋ยตบหลังจวินหรูเสวี่ย เขาเองก็ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี