เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 420 ทัณฑ์เทพราชัน
บทที่สี่ร้อยยี่สิบ ทัณฑ์เทพราชัน
หลังจวินอวี่จากไป ลิงแก่อึ้งเงียบไปเนิ่นนาน เมื่อมองดวงจันทร์ที่ค่อย ๆ ลอยสูงขึ้น ลิงแก่ก็หัวเราะออกมา
“โลกใบนี้ สุดท้ายแล้วก็เป็นของคนหนุ่มสาวเหล่านั้นอยู่ดี!” ในค่ำคืนแห่งแสงจันทร์ได้ยินเสียงถอนหายใจยาวของลิงแก่แว่วมา
ขณะที่จวินอวี่เก็บตัวบำเพ็ญเพียร เขาได้ค้นพบความลับของไข่มุกหุนหยวนชั้นที่ห้า ขอเพียงแค่ใจนึกเคลื่อนไหว เวลาก็จะเร่งความเร็วขึ้นเองโดยอัตโนมัติ ขีดจำกัดความเร็วของกระแสเวลาในชั้นที่ห้าคือสองพันเท่า
ภายใต้กระแสเวลาที่เร็วสองพันเท่า จวินอวี่ใช้เวลาเพียงครึ่งเดือนของโลกภายนอกก็บำเพ็ญ “อูเหยา” จนถึงระดับมหายาน
ต่อมา จวินอวี่ได้หลอมรวม “อูเหยา” เข้ากับ “เคล็ดวิชาหุนหยวนเก้าสวรรค์” จนสำเร็จเป็นวันที่สี่ คือฟ้าแม่มดอสูร
อูเหยาตัวมหึมาปรากฏขึ้นเบื้องหลังจวินอวี่ ด้วยมีเกราะอูเหยาคุ้มกาย จวินอวี่จึงไม่อาจถูกพิษใด ๆ แทรกซึม
ที่ใดที่อูเหยาไปถึง สรรพชีวิตทั้งมวลล้วนสิ้นชีพ