เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 414 หุบเหวมังกรบรรพชน
สุนัขจิ้งจอกขนสวยสดดวงตาวาววับ จากนั้นส่งเสียงหึเย็นออกมาครั้งหนึ่ง พลางกล่าวกับเม่นว่า “ได้ ได้ เจ้าอยากทำอย่างไรก็ทำไป ไม่เกี่ยวกับข้า” สุนัขจิ้งจอกกล่าวจบก็ฮัมเพลงน้อย ๆ เดินจากไปอย่างเนิบช้า
เม่นร่างยักษ์ตัวมหึมาเจอใครก็คุยโวว่าตนเก่งกาจเพียงใด ทั้งยังรับมนุษย์คนหนึ่งมาเป็นน้องเล็ก
สัตว์อสูรทั้งหลายเห็นจนชินตา กวาดตามองจวินอวี่แวบหนึ่ง แล้วหันความสนใจไปที่อสูรอสนีบนไหล่ของจวินอวี่เสียมากกว่า
สุนัขจิ้งจอกตามคณะของเม่นมาแต่ไกล มันซ่อนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่เขียวขจีต้นนั้น ค่อย ๆ ยื่นหัวออกมา ยื่นอุ้งเท้าตบหัวตัวเองพลางกล่าวว่า “ไม่ได้เด็ดขาด จะปล่อยให้มนุษย์เจ้าเล่ห์คนนี้อยู่ในพงไพรฝันร้ายไม่ได้ ข้าต้องคิดหาวิธีไล่มันไปให้ได้ อืม มีแล้ว ข้าไปทูลรายงานราชัน!”.