เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 411 ภูเขาวิญญาณสวรรค์
“อ๊ะ เจ้าตื่นแล้วหรือ!” เสียงหญิงสาวหวานเจื้อยแจ้วดังเข้าหูของจวินอวี่
จวินอวี่เอี้ยวศีรษะอย่างยากลำบาก ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเล็กน้อย เอ่ยเสียงแหบพร่า “น้ำ... น้ำ...” พูดจบ จวินอวี่ก็สลบไปอีกครั้ง
“เอ่อ เจ้า...” เสี่ยวเหลียนร้อนใจ กระทืบเท้าถี่ ๆ แล้วหันหลังเดินออกไป
เสี่ยวเหลียนถือชามกระเบื้องเดินเข้ามา นางค่อย ๆ พยุงจวินอวี่ขึ้น แล้วยกชามจ่อที่ริมฝีปากของจวินอวี่ แต่จวินอวี่ที่ยังไม่รู้สึกตัวอย่างนั้นกลับเม้มริมฝีปากแน่น เช่นนี้ย่อมดื่มน้ำไม่ได้เลย
เสี่ยวเหลียนจนใจต้องประคองจวินอวี่นอนลง แล้ววางชามไว้บนเก้าอี้ข้างหัวเตียง
“พ่อจ๋า พ่อจ๋า...” เสี่ยวเหลียนตะโกนเรียกออกไปนอกเรือน ไม่นานนักชาวนาในวัยกลางคนก็ผลักประตูเดินเข้ามา
ชาวนามีสีหน้ายิ้มแย้มถามเสี่ยวเหลียนว่า “อย่างไรหรือ เด็กคนนี้ตื่นแล้วหรือ?”