เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 402 เทียนอวิ๋นลงมือ
มังกรบรรพชนที่จวินอวี่จำแลงเข้าปะทะยักษ์ที่เซวี่ยตีจื่อจำแลง ผ่านไปที่ใดก็เกิดลมพายุพัดกระหน่ำ
เซวี่ยตีจื่อกำกระบี่กระดูกไว้ในมือ ฟันเข้าที่มังกรบรรพชนอย่างรุนแรง มังกรบรรพชนรับการโจมตีนั้นไว้ได้อย่างแข็งแกร่ง
รอยแยกสีโลหิตยาวหลายสิบจั้งปรากฏขึ้นบนหลังของมังกรบรรพชน โลหิตสีทองไหลรินลงมาตามร่างกาย
เหตุที่จวินอวี่ทำเช่นนี้ก็เพื่อหาจังหวะโอกาส “ฮึ่ม!” มังกรบรรพชนแหงนคำรามใส่ฟ้า เหยียดกรงเล็บทองคำมหึมาออกมา แล้วฟาดเข้าที่มังกรบรรพชนอย่างรุนแรง
“พู่!” ยักษ์พ่นโลหิตออกจากปาก ร่างเหมือนว่าวที่ขาดสายลอยร่วง ตกลงกระแทกพื้นดิน จนแผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น
“ซู่!” ผู้คนทั้งหลายสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างเย็นยะเยือก
“ฮึมฮึม...” อสูรอสนีเอามือเท้าสะเอว ชี้ไปที่เซวี่ยตีจื่อแล้วพูดจาที่ฟังไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย จากนั้นก็บินขึ้นไปบนเศียรมังกรบรรพชนอย่างไม่เกรงกลัว ยืนตระหง่านอยู่หว่างเขามังกรทองทั้งสอง