เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 397 รูปสลักบรรพจารย์มาร
โลกมารที่อยู่ในมิติเดียวกับโลกหวงกู่ได้ย่างกรายลงมา ชายชราผมเผือกที่ถูกขนานนามว่าเป็นมหาเทพมารเช่นกันรีบลุกขึ้นแล้วค้อมคำนับมหาเทพมารที่สวมเกราะ
มหาเทพมารพยักหน้า ชี้ไปที่เทพมารทั้งสิบแล้วกล่าว “พวกเจ้า สิบคน จงผนึกมิติผืนนี้เสีย”
เสาหินขนาดมหึมาสิบต้นกดประทับทั้งสิบทิศ ม่านแสงสิบสายสว่างวาบขึ้น ผนึกมิติโดยรอบพันหลี่นี้ไว้
จวินอวี่ตกตะลึงเมื่อเห็นเสาหินมหึมานั้น ตาเบิกโพลงกล่าว “เป็นไปได้อย่างไร มหาเทพมารถึงกับเรียกเทพมารทั้งสิบของโลกมนุษย์ออกมาได้”
จอมมารยิ้มพลางเอามือไขว้หลังกล่าว “นึกถึงคราวที่เจ้ากับมหาเทพมารและพวกพ้องสู้กันอีกแล้วหรือ โลกมารที่อยู่ในมิติเดียวกับโลกหวงกู่ เชื่อมต่อกับโลกมารต่างมิติที่เหล่าเทพมารอาศัยอยู่ พูดง่าย ๆ ก็คือ โลกมารของเทพมารทั้งสิบเป็นเมืองขึ้นของโลกมารที่โม่ทัวปกครอง”