เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 394 มหาเทพมารจุติ
วิหคเพลิงจูเชวี่ยกระพือปีก จัดแต่งขนของมัน จากนั้นค่อย ๆ บินขึ้นสู่ท้องฟ้า ไปยืนอยู่ข้างกายประมุขสำนักทะลวงเมฆา
วิหคเพลิงจูเชวี่ยยื่นปีกออกไป เช็ดคราบเลือดตรงมุมปากให้สะอาด แล้วจัดแต่งขนอย่างสบายอารมณ์
ชายวัยกลางคนร่างผอมแห้งมองไปที่วิหคเพลิงจูเชวี่ย กล่าวด้วยรอยขื่นขม “เป็นถึงเพียงนี้แล้ว ยังไปใส่ใจขนเจ้านั่นทำไมกัน?”
วิหคเพลิงจูเชวี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง เสียงแก่หง่อมดังมา “รูปลักษณ์สิ้นแล้ว แต่จิตวิญญาณยังต้องอยู่!” กล่าวจบ วิหคเพลิงจูเชวี่ยก็ยกศีรษะอันผยองขึ้น ชั่วขณะนั้นบนร่างของมันไม่มีการแผ่พลังอำนาจใด ๆ กลับมีกลิ่นอายบางอย่างที่ทำให้แสงตะวันมืดลงไปหลายส่วน
ชายผู้นั้นชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด เอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ “ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าปีนั้นเจ้าคิดอย่างไร ทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่า…”