เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 390 การคืนชีพแห่งยุคหวงกู่
หนึ่งเดือนต่อมา จอมมารออกจากปิดด่าน เขาสวมอาภรณ์ยาวสีดำพลิ้วไหวเองแม้ไร้ลม หนวดเคราไม่กี่เส้นสั่นไหวแผ่วเบา พลังมารทั้งร่างของเขาถูกเก็บซ่อนจนหมดสิ้น มองไม่เห็นแม้เพียงร่องรอยใด ราวกับได้หลอมรวมเข้ากับฟ้าดินเสียแล้ว
คืนนั้น จวินอวี่และจอมมารสนทนากันยืดยาวใต้แสงเทียน ต่างถกเถียงกันถึงหลักธรรม เบื้องหน้าจอมมารและจวินอวี่มีกระดานหมากโบราณเรียบง่ายหนึ่งแผ่น จวินอวี่ถือหมากสีขาว จอมมารถือหมากสีดำ
จอมมารยกมือลงหมาก “ปัง!” หมากสีขาวตัวที่ถูกล้อมไว้ของจวินอวี่พลันแตกเป็นผุยผงในชั่วพริบตา
“หืม?” จวินอวี่เพ่งมอง เห็นว่าการวางหมากของตนถูาจอมมารป่วนจนหมดสิ้น เต็มไปด้วยช่องโหว่
ผ่านการประลองมาหลายตา จวินอวี่พยายามกอบกู้อย่างเต็มที่ แต่ก็ยังพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง จวินอวี่ยิ้มขื่นกล่าวกับจอมมารว่า “ฝีมืออาจารย์สูงส่ง นักเรียนยอมแพ้แล้ว”