เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 387 จักรพรรดิเซียนจวิน
“ครืน!” ท้องฟ้าเบื้องบน สายอสนีบาตสายหนึ่งผ่าผ่าน
ท้องฟ้ากลุ่มเมฆดำพลิกม้วน ก้อนเมฆดำรวมตัวเข้าด้วยกัน
ท้องฟ้ามืดครึ้มราวกับผ้าห่อศพ กลิ่นอายที่กดดันผู้คนอย่างผิดปกติแผ่มาถึง
จวินอวี่ยืนตระหง่านอยู่กลางเวหา เขาค่อย ๆ หันกาย คำนับประสานมือต่อจักรพรรดิเซียนทั้งหลาย ตี้เย่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
เทียนอวิ๋นซ่างเหรินตบพุงใหญ่ของเขา พลางพยักหน้ายิ้ม ๆ ในดวงตาของเซวี่ยตีจื่อมีประกายประหลาดวาบผ่าน ตี้เย่ผินหน้าส่งเสียงฮึดฮัดออกจากจมูก เซวี่ยตีจื่อจึงค่อย ๆ พยักหน้า
เซียนหญิงเพียวเสวี่ยหรี่ดวงตาทั้งสองมองไปยังท้องฟ้า ไม่รู้ว่านางกำลังคิดสิ่งใดอยู่
จวินอวี่หันกาย กลิ่นอายทั่วทั้งร่างพุ่งสูงขึ้นเป็นลำดับ จนถึงขั้นมีกลิ่นอายแห่งฟ้าคนหลอมรวมเป็นหนึ่ง
“ปัง!” เสื้อผ้าท่อนบนของจวินอวี่ระเบิดแตกออก�เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแรงกำยำ