เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 378 มอบมันมาให้ข้า
ขวานผานกู่บินไปยังเหนือศีรษะของจวินอวี่ หมุนวนส่งเสียงหึ่ง ๆ ไม่หยุด เปล่งแสงดำจาง ๆ ชั้นหนึ่งออกมา ราวกับกำลังระบายความคิดถึง
ขวานผานกู่รับรู้กลิ่นอายของมหาเทพผานกู่จากร่างของจวินอวี่ ขวานผานกู่สั่นสะท้านไม่หยุด
“ให้ตายเถอะ เจ้าหนูเอ๊ย นี่มันวาสนาอะไรกัน ถึงกับขวานผานกู่ยังยอมรับเจ้า ขวานผานกู่นี้ผ่านยุคสมัยมาถึงเก้ายุคสมัยเต็ม ๆ ถ้าหากหลบพ้นยุคสมัยที่แตกร้าวนี้ไปได้ มันก็จะแปลงกายเป็นมนุษย์ได้ เดินไปมาได้ในสามภพ นั่นแหละถึงจะเป็นศาสตราเทพที่แท้จริง ผู้มีฤทธิ์อันแท้จริง” ตุ๊กตาน้อยหน้าขาวอ้าปากค้าง ตะโกนใส่จวินอวี่เสียงดังลั่น
จวินอวี่ทำเป็นไม่ได้ยิน มองขวานผานกู่ที่ค่อย ๆ ลอยลงสู่มือของตน กลับรู้สึกเศร้าสร้อยอยู่บ้าง เขาลูบคลำขวานผานกู่ เอ่ยเสียงเบาว่า “เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าจะปกป้องเจ้า จนกว่ายุคสมัยนี้จะแตกร้าว!”