กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 362 วรยุทธ์ท้าสวรรค์
“เหวย ไอ้หมอนั่นตอนนี้ร่ำรวยขึ้นแล้ว ก็ลืมพวกเราไปหมด เจ้าว่าไอ้หมอนั่นยังเป็นคนอยู่หรือ ภรรยา ไปกันเถอะ ความแค้นนี้ ข้าเหลืออดแล้ว” เสียงด่าทออย่างหยาบคายดังมาจากที่ไกล จวินอวี่ที่อยู่ห่างออกไปกว่าร้อยเมตรก็ยังได้ยินเสียงของหนานกงเยา
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงของเซวียนหยวนขวงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงค่อนข้างทุ้มต่ำ “พี่หนานกง ข้าเชื่อว่าน้องจวินอวี่ไม่ใช่คนแบบนั้น เขาต้องมีธุระออกไปแน่ อีกอย่าง คนของตำหนักเซียนกระหายเลือดก็ปฏิบัติกับเราถือว่าสุภาพอยู่ รอกันสักหน่อยเถอะ”