เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 353 ต้องประหาร
ในภาพบนกระจกเงา เทพมารและเซวี่ยตุ้นที่สวมเกราะสีโลหิตกำลังประหัตประหารถึงกันและกัน กลับไม่ตกเป็นรองแม้แต่น้อย
เทพมารมีหกมือ แต่ละมือล้วนกำอาวุธไว้ ไม่เป็นดาบ ก็เป็นงา หรือไม่ก็เป็นกระบองเหล็ก
“ฉัง!” เสียงดังกังวานก้อง ดาบและงาในมือเทพมารพร้อมใจกันฟาดลงบนง้าวฟางเทียนฮว่าจี่สีโลหิตของเซวี่ยตุ้น “ฉี่!” ประกายไฟกระจายว่อน ร่างมหึมาของเซวี่ยตุ้นกลับถอยหลังไปหลายก้าว จึงทรงตัวได้มั่นคง
“ไอ้หนูคนนี้ ช่างน่าตะลึงยิ่งนัก!” เซวี่ยตีจื่อเอ่ยขึ้น เอาจริง ๆ แล้วเขาตกตะลึงในตัวจวินอวี่อย่างแท้จริง
ชายชราผมขาวที่นั่งอยู่เบื้องหลังฉู่สวินถอนหายใจเฮือกหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ตำหนักเซียนกระหายเลือดมีคนเช่นนี้ นึกว่าไฉนถึงผงาดขึ้นได้อย่างง่ายดาย ข้าแก่แล้วขอคารวะจากใจจริง!”
ฉู่สวินหันกาย ประสานมือคารวะชายชราแล้วกล่าวว่า “ท่านหลี่พูดเล่นแล้ว ไอ้หนูคนนั้นก็แค่มีวาสนาดี ลงแรงมากกว่าคนทั่วไปเล็กน้อยเท่านั้น”