เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 337 เจ้าก็อยากดื่มน้ำแกงของข้าด้วยหรือ
เมื่อเห็นจวินอวี่วิ่งสุดกำลังในสภาพแทบจะ “เปลือยเปล่า” เจียวหน้าหัวเราะลั่น
ปากและจมูกของจวินอวี่พ่นเปลวเพลิงออกมา ร่างกายทั้งมวลพวยพุ่งไอร้อน ณ ที่ใดที่จวินอวี่ผ่านไป หมอกควันที่ลอยคลุ้งอยู่เบื้องบนพื้นบึงก็พากันสลายหายไป
เจียวหน้าเอ่ยเสียงดังพลางแทะขาจระเข้โบราณตัวนั้น “จระเข้โบราณที่บำเพ็ญถึงระดับเซียนเร้นลับตัวนี้ ตลอดหลายล้านปีที่ผ่านมา มันดูดซับปราณวิญญาณเซียนแห่งโลกเซียนไว้ ทุกเซลล์ของมันล้วนอัดแน่นด้วยปราณวิญญาณเซียน เจ้าเป็นเพียงเซียนทองคำ ย่อมไม่อาจบรรจุปราณชีวิตของจระเข้โบราณทั้งร่างได้โดยธรรมชาติ หนีไปซะ! รอจนปราณชีวิตส่วนเกินในร่างกายเจ้าระเหยออกจนหมด ก็จะดีเอง!”
“โฮก!” จวินอวี่ส่งเสียงคำราม แล้ววิ่งตรงมาทางเจียวหน้า เจียวหน้าโบกมือ ร่างของจวินอวี่ที่ดวงตาทั้งสองแดงก่ำก็กระเด็นถอยหลังออกไป