เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 330 มังกรยักษ์
ฮวาหยุนเฟยตัวงออยู่กับพื้น สายตาว่างเปล่า ราวกับไม่ได้ยินคำพูดของหลานหูเตี๋ยและหนานกงเยา ปล่อยให้ศิลาวิญญาณในมือวางนิ่งอยู่เช่นนั้น
เซียนหญิงหลิวซามองฮวาหยุนเฟยแวบหนึ่ง ในดวงตาปรากฏประกายแปลกประหลาด ทั้งความเห็นใจและเวทนา รวมถึงความปลื้มปีติ
ร่างของจวินอวี่ยังคงร่วงหล่นสู่หุบเหวลึก ความมืดค่อย ๆ กลืนกินเขา รอบด้านหนาวเหน็บเหลือแสน
“พรวด!” จวินอว่ารู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก เลือดสดพวยพุ่งออกมาคำหนึ่ง
เขาสูดหายใจอย่างฝืนใจ วาดพลังแท้ขึ้นมาคำหนึ่ง ปราณวิญญาณเซียนในร่างกายเริ่มคึกคัก “เคล็ดอสูรรกร้าง!” จวินอว่าร้องออกมาคำหนึ่ง ปราณวิญญาณเซียนทั่วร่างหมุนเวียนอย่างบ้าคลั่ง ที่ตันเถียนส่งแรงมหาศาลออกมา ดูดกระชากปราณวิญญาณเซียนภายในหุบเหวลึก
“ฟิ้ว!” จวินอว่ารั้งกายให้มั่น พุ่งขึ้นกลางอากาศ แล้วทะยานพุ่งไปยังหน้าผาขาด