เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 315 เจ้าคือฮวาหยุนเฟย (อัปเดตที่สี่)
จวินอวี่รีบกลั้นลมหายใจและตั้งสมาธิ ไม่ยอมให้มนตร์สะกดจากภายนอกมารบกวนจิตใจของตน
ผู้คนรอบกายจวินอวี่ ทีละคนต่างมีสีหน้าคลุ้มคลั่ง ส่ายหน้าส่ายตาพึมพำ “โลงลอยฝังโลก โลงลอยฝังโลก......” เสียงของทุกคนดังขึ้นเรื่อย ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆ
ผู้คนมากหน้าหลายตาพากันมุ่งหน้ามายังโลงลอย แสงโลหิตที่โลงลอยแผ่ออกมาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมนำพาอานุภาพที่ต้านทานมิได้ กระแสพลังจิตมุ่งมาสู่ฝูงชน
ผู้คนที่ตามมาข้างหลังก็พากันพึมพำ “โลงลอยฝังโลก......” ไม่หยุด เสียงยิ่งกึกก้องขึ้น สั่นสะเทือนจนทั้งวังหลวงสั่นครืน
“เปรี้ยง!” ก้อนหินเบื้องบนวังค่อย ๆ ร่วงหล่นลงมา กระแทกใส่ชายร่างใหญ่คนหนึ่ง ศีรษะของชายผู้นั้นแตกเป็นแผลเป็นรู เลือดไหลไม่หยุด แต่เขากลับไร้ความรู้สึกใด ๆ