เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 312 หลิวซาต่อกรกับเสวี่ยเหมา
ถานไถอินมองจวินอวี่ทั้งสี่คน แล้วเอ่ยกับเสวี่ยเหมาอย่างเนิบนาบ “โอ้ หรือว่าท่านคิดจะสู้ห้าคนด้วยลำพัง?”
เสวี่ยเหมาเงยหน้าหัวเราะลั่นฟ้า “ข้าเสวี่ยเหมาไม่เคยกลัวผู้ใด อย่าว่าแต่พวกเจ้าห้าคน แม้มาเพิ่มอีกห้าคน ข้าก็ไม่กลัว” ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด ตอนนี้รอบกายเสวี่ยเหมาเต็มไปด้วยปราณวิญญาณเซียน มีหมอกโลหิตเป็นเส้น ๆ แผ่ล้อมรอบตัวเขา
เซียนหญิงหลิวซามองเสวี่ยเหมาครู่หนึ่ง แล้วพึมพำ “เซียนทองคำหกทัณฑ์? ไม่แปลกที่เสวี่ยเหมาจะกำเริบเสิบสานเช่นนี้!”
เสวี่ยเหมามองเซียนหญิงหลิวซา “อ้าฮ่า ๆ!” เสวี่ยเหมาจ้องเขม็งไปที่เซียนหญิงหลิวซา “กลัวแล้วใช่หรือไม่? กลัวแล้วก็สวามิภักดิ์ต่อข้า ตามข้าไปรับรองว่าเจ้าจะเสวยสุขและความมั่งคั่งจนหมดสิ้นชีวิต อืม? เป็นอย่างไร?” เสวี่ยเหมาเชิดคางขึ้น หลับตาลงเล็กน้อย แสดงความดูแคลนต่อเซียนหญิงหลิวซา