เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 304 หลานหูเตี๋ยมีเรื่อง
ไป๋เสวี่ยกับหลานหูเตี๋ยเดินออกมา ตำแหน่งที่ทั้งสองยืนอยู่นั้นคือชายขอบของดินแดนเทพ ยามนี้รอบนอกดินแดนเทพไร้เงาผู้คน บางครั้งอาจเห็นซากศพของอสูรคำรามสะเทือนฟ้ากระจัดกระจายอยู่บนพื้น
ผืนดินเปื้อนคราบโลหิตเต็มไปทั่ว มือข้างหนึ่งที่เปียกชุ่มด้วยโลหิตค่อย ๆ ยื่นออกมา คว้าโคนขาของไป๋เสวี่ยไว้
ไป๋เสวี่ยเอ่ยกับหลานหูเตี๋ยว่า “ดูเหมือน ดูเหมือนมีอะไรบางอย่างคว้าเท้าข้าไว้” ไป๋เสวี่ยก้มลงมอง “ว้าย!” เสียงกรีดร้องดังขึ้น หลานหูเตี๋ยรีบยื่นมือปิดหูทั้งสองข้าง
“ช่วยข้า ช่วยข้าด้วย!” ชายที่อยู่เบื้องหน้าของไป๋เสวี่ย ใบหน้าเปื้อนโลหิตเต็มไปหมด อ้าปากพ่นโลหิตเอ่ยกับไป๋เสวี่ย
ดูเหมือนท่อนขาของชายผู้นั้นจะถูกอะไรบางอย่างกัดขาด โลหิตไหลทะลักไม่หยุด
“ผัวะ!” หลานหูเตี๋ยเตะชายผู้นั้นอย่างแรงเต็มที่ ชายผู้นั้นกลิ้งออกไป เสียงครางด้วยความเจ็บปวดดังเป็นระยะ ๆ