เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 269 เจดีย์หยกขาว
จอมมารมองจวินอวี่ที่เอนกายพิงเก้าอี้อย่างหมดเรี่ยวแรง แล้วหัวเราะเบา ๆ กล่าวว่า “ไอ้หนุ่มลู่หมิงถูนั่นช่างให้ยาลงโทษขนานหนักกับจวินอวี่เสียจริง ฮ่า ๆ ... ในเมื่อจวินอวี่มีตบะถึงระดับเหินสวรรค์แล้ว เช่นนั้นก็ไม่เป็นไรที่จะบอกเรื่องพวกนี้แก่เขา ยังไงเขาก็ต้องรู้สักวัน ภาระที่แบกอยู่บนบ่าเขาก็ต้องแบกให้ได้สักวัน”
“จักรพรรดิเซียนบรรพกาล...” จวินอวี่พึมพำออกมา ดวงตาว่างเปล่า มองไม่ออกแม้แต่ความรู้สึกเพียงเสี้ยว ลู่หมิงถูนั่งตัวตรงอย่างสำรวม สีหน้าจริงจังมองจวินอวี่ จากนั้นจึงรินเหล้าให้ตัวเองถ้วยหนึ่ง ค่อย ๆ จิบอย่างละเอียด พร้อมกันนั้นก็ถอนเขตอาคมออก
“เกรงว่าต่อให้เป็นผู้ใด เมื่อล่วงรู้ความลับเช่นนี้ก็คงตกตะลึงทั้งสิ้น” ลู่หมิงถูส่ายหน้า กล่าวขึ้นในใจ