กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 256 จุดจบของระฆังตงหวง
“ปัง ปัง!” ผู้คนกดจวินอวี่ลงกับพื้น ทันใดนั้นก็ระดมกำปั้นและเท้าเตะต่อยกันวุ่นวายอลหม่าน
“จับได้แล้ว จับไอ้หมอนั่นได้แล้ว!” คนหนึ่งหัวเราะลั่น
“ให้ตายสิ อย่าเบียดข้า! ข้าใกล้ขาดใจตายแล้ว!” ไม่รู้ว่าใครตะโกนจนเสียงแหบแห้ง
“ตกลงใครมันเตะก้นข้านี่!”
สถานการณ์ชุลมุนวุ่นวายถึงขีดสุด เซวียนหยวนขวงจ๊ะลิ้น หนานกงเยาหันกาย ประนมมือทั้งสอง “อมิตาพุทธ! ท่านจวิน อาตมาจะสวดส่งวิญญาณให้ท่านเอง!” หนานกงเยาทำท่า “ศักดิ์สิทธิ์สง่างาม” จนผู้คนอดขำไม่ได้
“ฟู่!” จวินอวี่โผล่ออกมาจากที่ใดไม่รู้ สูดลมหายใจยาวเฮือก จวินอวี่ตบมือสองที พึมพำว่า “ได้สูดอากาศบริสุทธิ์นี่มันสบายจริง ๆ!” จวินอวี่ยิ้มบาง ๆ ให้กับนายน้อยเผ่ากิเลน “ลาก่อน!” จวินอวี่หันกายวิ่งเผ่นไป