เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 251 เทือกเขาแดนทุรกันดาร
จี้เว่ยหยางยืนตระหง่านอยู่กลางเวหา ชุดยาวตัวนั้นสะบัดไสวแม้ไร้ลม พลันมีอานุภาพอันทรงพลังแผ่กระจายออกไป
อัจฉริยะสวรรค์จากโลกอื่นต่างเงยหน้าขึ้น มองไปยังจี้เว่ยหยาง แล้วกลับก้มหน้าลง มองหน้ากันไปมา ในที่สุดก็พากันรวมตัวเข้าไปทางฝั่งของจี้เว่ยหยาง
เซวียนหยวนขวงถอนหายใจหนัก ๆ ครั้งหนึ่ง แล้วมองจวินอวี่กับพวกแวบหนึ่ง หนานกงเยากล่าวเรียบ ๆ ว่า “ดังที่จี้เว่ยหยางว่าไว้ เรื่องนี้สำคัญยิ่งนัก บางทีอาจต้องร่วมมือกับพวกเขาจริง ๆ” เมื่อพูดถึงการร่วมมือ แม้หนานกงเยาจะไม่เต็มใจอย่างยิ่ง แต่ก็จนใจ เพราะอย่างไรเขาก็ไม่อาจเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัวจนทอดทิ้งผลประโยชน์ของทั้งมิติได้
เซวียนหยวนขวงสะพายขวานขึ้นหลัง เรียกทุกคนเสียงหนึ่ง แล้วเคลื่อนตัววูบไปทางฝั่งของจี้เว่ยหยาง
จี้เว่ยหยางพยักหน้าเล็กน้อย มุมปากเผยรอยยิ้มออกมา