0236

⬢⬢⬢

ตอนที่ 236 ในที่สุดก็ได้พบกัน คิดถึงเหลือเกิน

จักรพรรดิอัปลักษณ์ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ข้ามผ่านกาลเวลาและมิติ ปรากฏกายขึ้นตรงหน้าของไป๋ชื่อผู้แบกกระบี่จวี้เชวี่ยในชั่วพริบตา

จักรพรรดิอัปลักษณ์เผยรอยยิ้มเยาะหยัน ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดที่การ์ดขนาดเท่าฝ่ามือใบหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังไป๋ชื่อ “ฮ่า ๆ กลอุบายของเจ้า ข้ายังไม่รู้อีกหรือ” ไป๋ชื่อกระทืบเท้าทั้งสองข้างกับพื้น เสียง “ฟิ้ว” ดังขึ้น ร่างกายพุ่งทะยานออกไป ยืนหยัดมั่นคงอยู่บนกำแพงเมือง

การโจมตีของจักรพรรดิอัปลักษณ์ไม่เป็นผล เขายื่นมือออกไปคีบการ์ดไว้ จักรพรรดิอัปลักษณ์ใช้หัวแม่มือคลึงเบา ๆ การ์ดยาวหลายสิบจั้งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา ไป๋ชื่อชักกระบี่จวี้เชวี่ยออกมา ฟันกระบี่จวี้เชวี่ยเข้าสังหารจักรพรรดิอัปลักษณ์ จักรพรรดิอัปลักษณ์หลบกายหายวับไปจากสายตาของไป๋ชื่อ