0229

⬢⬢⬢

ตอนที่ 229 หายนะทั้งมวลล้วนเกิดจากสตรี

ชายร่างใหญ่ถามจวินอวี่ว่า “เจ้าน้อย มีศิลาวิญญาณหรือไม่” จวินอวี่ยิ้มแล้วกล่าวว่า “มี!”

ชายร่างใหญ่โบกมือ ท่าทางองอาจผยองดั่งเมฆา กล่าวกับจวินอวี่ว่า “ถ้าเช่นนั้นก็ดี ไปสิ เจ้าน้อย พี่ใหญ่จะเลี้ยงเหล้าเจ้าเอง!”

“เอ่อ” จวินอวี่พึมพำในใจ “ข้าว่าบทพูดนี้มันกลับกันหรือเปล่า!” แต่กระนั้นจวินอวี่ผู้เพิ่งมาถึงใหม่ก็มิได้ขัดขืน เดินตามชายร่างใหญ่เข้าไปในเมือง

มองแต่ไกล นี่คือเมืองที่ลอยอยู่กลางเวหา กว้างใหญ่ไพศาลถึงพันลี้ ทั้งมิได้ให้ความรู้สึกวิจิตรหรูหราและไร้อาคารโอ่อ่าโดดเด่น “ถึงแล้ว!” ชายร่างใหญ่ชี้ไปยังศาลาสามชั้นเบื้องหน้าพลางกล่าวว่า “ที่นี่แหละ อิอิ... ฝันก็ยังอยากมา...” มุมปากชายร่างใหญ่มีน้ำลายไหล หัวเราะคิกคักชอบกล