เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 225 บุกเส้นทางเซียน
จวินอวี่ลืมตาตื่น สิ่งที่เห็นคือภูเขารกร้างป่าเถื่อน “ก๊าก ๆ ...” อีกากฝูงหนึ่งบินผ่าน มุ่งสู่สุสานฝังศพไร้ญาติทางทิศเหนือของภูเขา
ท่ามกลางกองศพที่ระเกะระกะ ยาจกน้อยที่สิ้นลมปราณเพียงน้อยนิดดิ้นรนลืมตาขึ้น เอ่ยพึมพำว่า “ข้า กำลังจะตายแล้วหรือ?”
แสงอาทิตย์สาดส่องอบอุ่นทั่วใบหน้าของยาจกน้อย ทว่ายาจกน้อยกลับรู้สึกเย็นยะเยือกอย่างยิ่ง “ดูท่า ข้าคงต้องตายจริง ๆ แล้ว” ยาจกน้อยปิดตาลงอย่างไม่ยอมรับ
“เฮ้อ! ข้ามาช้าไปก้าวหนึ่งหรือ?” ชายชราในชุดดำค่อย ๆ โน้มกายลงอย่างช้า ๆ ประคองยาจกน้อยขึ้นมาเบา ๆ ก้าวใหญ่เหยียบอากาศ พุ่งไปทางเชิงเขา
หนึ่งปีต่อมา ยาจกน้อยกลายเป็นศิษย์แกนหลักของสำนัก ตบะทั้งกายแอบเหนือกว่าผู้อาวุโสสำนักแล้ว “นี่ ความเร็วในการบำเพ็ญมันน่าสะพรึงเกินไปแล้วกระมัง?” ชายชราผมดอกเลาคนหนึ่งเอ่ยพึมพำ