เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 222 บรรพบุรุษแห่งมังกรทั้งมวล
“ฮึ่ม!” เสียงคำรามของมังกรดังขึ้นเป็นระลอก สะเทือนจนหิมะบนยอดเขาร่วงหล่น
“ปัง!” หิมะถล่ม ดั่งม้าพันตัววิ่งทะยาน กลิ้งทะลายลงสู่เชิงเขา ณ ยอดเขาหิมะ ลูกหิมะมหึมาก้อนแล้วก้อนเล่าพุ่งเข้าหาคณะของจวินอวี่ จวินอวี่รำพึงในใจว่าไม่ดีเป็นแน่ หากบัวหิมะเสียหาย เช่นนั้นก็เหนื่อยเปล่าเสียสิ้น
“เจี๊ยก!” ร่างของเสี่ยวไป๋ขยายใหญ่ขึ้นในพริบตา เสี่ยวไป๋กวัดแกว่งปีกโบยบินอยู่บนฟากฟ้า เสี่ยวไป๋กระพือปีกครั้งแล้วครั้งเล่า ลมหมุนพายุหนึ่งแล้วหนึ่งเล่าพุ่งเข้าหาลูกหิมะ “ปัง!” ลมหมุนพายุกระแทกลูกหิมะแตกกระจาย เกล็ดหิมะพันเกี่ยวอยู่รอบลมหมุนพายุ งดงามนัก “ปัง!” เสียงดังขึ้นอีกครั้ง ลมหมุนพายุปะทะเข้ากับยอดเขาอย่างหนัก ภูเขาน้อยที่เกิดจากกองหิมะก็ถูกดีดกระเด็นลอยขึ้นตามเสียงนั้น กลิ้งร่วงลงสู่หุบเขาลึก