0212

⬢⬢⬢

ตอนที่ 212 คำสารภาพที่มาสาย

ศึกสงบลงแล้ว เต้าหมิงเหลือบมองราชันอสูรเบื้องหน้า แล้วเอ่ยถามราชันอสูรว่า “เรื่องครานี้จบลงแล้ว เจ้ามีแผนจะทำสิ่งใดหรือไม่” ราชันอสูรถอนหายใจเฮือกหนึ่ง เอ่ยกับเต้าหมิงว่า “several พันปีแห่งการแย่งชิงกัน ข้าเอือมระอาแล้ว จะว่ากันถึงการฟื้นฟูตำหนักจักรพรรดิอสูรเป็นต้น ก็ปล่อยให้คนรุ่นหลังพวกนั้นเถิด ข้าอยาการฝึกฝนในยุคบุพกาลสักหน อย่างไรก็ตาม ข้าก็มีเส้นโลหิตสัตว์อูรอยู่บ้าง ข้าว่าที่นั้นคือจุดหมายปลายทางที่ดีที่สุดของข้า”

ราชันอสูรจากไปแล้ว เต้าหมิงพึมพำแผ่วเบาว่า “เทียนจุนอนันต์!”

คณะสงฆ์แห่งแดนน้อยประจิมก็จากไปแล้ว ฝ่าเซี่ยงบอกว่าเขาอยากเป็นพระธุดงค์ สัมผัสชีวิตด้วยตนเอง ฝ่าเซี่ยงมีกิริยาสง่างามศักดิ์สิทธิ์ ก้าวเท้าอย่างหนักแน่นจากไปไกล

หนึ่งเดือนต่อมา สำนักมรรคกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ศิษย์ผู้เฝ้าภูเขาผลัดเปลี่ยนไปอีกรุ่น พอเห็นจวินอวี่ก็ยิ้มและทักทายจวินอวี่