0210

⬢⬢⬢

ตอนที่ 210 ชื่อก้องเมืองม่อหยาง

“โฮก!”

“ชนะแล้ว!” ศิษย์สำนักมรรคทีละคนต่างโห่ร้องด้วยความยินดี ชูอาวุธในมือขึ้นส่งเสียงร้องตะโกนกึกก้อง

“ชนะแล้ว ในที่สุดก็รอดชีวิตมาได้!” หญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งอุ้มเด็กหญิงตัวน้อยที่อยู่ตรงหน้าขึ้นมา เอ่ยอย่างเหม่อลอย

“สันติภาพจงสถิตตลอดไป!” ภายนอกวังหลวงต้าเซี่ยที่ปรักหักพัง ราษฎรสามัญทีละคนต่างชูกำปั้นขึ้นส่งเสียงร้องตะโกนกึกก้อง

ณ ทะเลทรายตะวันตก จวินจ้านอวิ๋นถอดเกราะออกราบหนึ่ง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาหนัก ๆ จวินจ้านอวิ๋นเดินไปถึงเบื้องหน้าผู้คุมกฎ คารวะต่อผู้อาวุโสผู้คุมกฎ เอ่ยเรียกอย่างนอบน้อมว่า “ท่านลุง!” ผู้อาวุโสผู้คุมกฎยิ้มน้อย ๆ ตบไหล่จวินจ้านอวิ๋นพร้อมกล่าวว่า “เด็กดี เจ้าลำบากมากแล้ว!” จวินจ้านอวิ๋นกับผู้อาวุโสผู้คุมกฎทักทายกันสองสามคำ จากนั้นเดินไปถึงเบื้องหน้าจวินจ้านเทียน โค้งคำนับลึกต่อจวินจ้านเทียนพร้อมกล่าวว่า “พี่ใหญ่!”