เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 187 เทพมารจุติ
บทที่หนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ด เทพมารจุติ
แคว้นต้าเซี่ย ประมุขแคว้นพิโรธจัด โยนฎีกาในมือลงบนโต๊ะ แล้วตวาดใส่ขุนนางทั้งปวงว่า “เห็นหรือไม่ ราษฎรว่ากระไร ว่า�าข้าไม่ได้รับอาณัติฟ้า นานแล้วที่ควรตายไปเสีย!” “ผัวะ!” ประมุขแคว้นผู้มีใบหน้าเปี่ยมบารมีกำหมัดทุบลงบนบัลลังก์มังกรอย่างแรง
ขุนนางทั้งหลายต่างก้มตัวคุกเข่าลง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
“หืม? พวกเจ้าเป็นใบ้กันหมดหรือ แคว้นของข้ากลายเป็นเช่นไรแล้ว พวกคนไร้ความสามารถ ใช้พวกเจ้ามันช่างทำลายแคว้นเสียจริง พูดสิ พวกเจ้านี่แหละ พูดกับข้าสิ!” หลี่เวยลุกขึ้นยืน ตะโกนอย่างคลุ้มคลั่งใส่ขุนนางทั้งปวง
หลี่เหยียนเหนียนแอบเหลียวมองรอบกาย ขุนนางเหล่านั้นหมอบติดพื้น เนื้อตัวสั่นสะท้าน หวั่นเกรงว่าประมุขแคว้นจะพิโรธ แล้วศีรษะบนคอจะหลุดหายไป