0184

⬢⬢⬢

ตอนที่ 184 จอมมารโลหิต

เสี่ยวไป๋มองวานรทะลวงฟ้าด้วยสีหน้าตกตะลึง “นี่ นี่เป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อบิดามารดาของข้าเป็นคุนเผิง พวกท่านจะ... จะใจร้ายทอดทิ้งข้าได้อย่างไร” สีหน้าของเสี่ยวไป๋เจ็บปวด น้ำตาคลอหน่วยในเบ้าตา

อสูรโลหิตมองวานรทะลวงฟ้าด้วยสีหน้าประหลาดใจ แล้วถามวานรทะลวงฟ้าว่า “ลิงชรา ที่เจ้าว่านั้น... เป็นความจริงหรือ”

“ปัง!” ยังไม่ทันที่วานรทะลวงฟ้าจะตอบอสูรโลหิต เสียงดังหนักอึ้งก็ดังขึ้น เสี่ยวไป๋กระแทกหมัดลงบนโต๊ะหินเบื้องหน้า “เป็นไปไม่ได้ พวกท่านจะทอดทิ้งข้าไม่ได้!” เสี่ยวไป๋เจ็บปวดอย่างยิ่ง ใบหน้าบิดเบี้ยว น้ำตาสีโลหิตหยดหนึ่งไหลออกมา

เสี่ยวไป๋กุมหน้าอก หัวใจส่งความเจ็บปวดแบบกระตุกครั้งแล้วครั้งเล่า เจ็บจนเขาลุกขึ้นยืนตรงไม่ได้

วานรทะลวงฟ้าประคองเสี่ยวไป๋ พลังแท้อันทรงมหาศาลสายหนึ่งถูกส่งเข้าทางแผ่นหลังของเสี่ยวไป๋