เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 177 คำเชิญจากหอโลหิตสังหาร
ไป๋เสวี่ยสะอื้นกล่าวว่า “พี่จวินอวี่ เป็นเช่นนี้เอง......ภายหลังพวกเราก็วิ่งไปตามทางหลวงสายใหญ่จนได้พบกับท่าน” ไป๋เสวี่ยพูดตะกุกตะกักจนจบ จอมมารชายตามองหลานหูเตี๋ยแวบหนึ่งแล้วกล่าวเบา ๆ ว่า “ไม่แปลกที่ไอ้หนุ่มนั่นมีพลังผีติดตัว ที่แท้ก็เป็นโจรขุดสุสาน” ครู่ใหญ่ต่อมา หลานหูเตี๋ยจึงตั้งสติได้ในที่สุด สีหน้ากลับแจ่มใส
เมื่อเห็นจวินอวี่อยู่ตรงหน้า หลานหูเตี๋ยก็ประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ค้อมคำนับทุกคน แล้วหันไปกล่าวกับจวินอวี่ว่า “พี่จวินอวี่ ขอบคุณท่านมาก” จวินอวี่ยิ้มน้อย ๆ กล่าวว่า “ล้วนเป็นสหายเก่ากันทั้งนั้น อีกทั้งยังเป็นเรื่องเล็กน้อย เอ่อ ถูกแล้ว พี่หลานเมื่อครู่เอาแต่ร้องว่าผี ๆ นั่นมันคืออะไรกันแน่หรือ” หลานหูเตี๋ยถอนหายใจเฮือกหนึ่ง