0165

⬢⬢⬢

ตอนที่ 165 บรรพมังกรปะทะตั๊กแตนตำข้าวเจ็ดแขน

“เฮ่ เฮ่!” “จวินอวี่” กำหมัดกระหน่ำเข้าใส่เมฆทัณฑ์เหนือศีรษะ ทันใดนั้นอสนีสวรรค์ก็พรั่งพรู ถึงกับกระหน่ำสลายเมฆทัณฑ์กลางนภาให้กระจายหายไปอย่างดื้อ ๆ

จอมมารมองไปที่ร่างของ “จวินอวี่” พลันสั่นสะท้านอย่างไร้สาเหตุ “ปีศาจมารที่ซ่อนอยู่ในกายเด็กคนนี้ ช่างน่ากลัวถึงเพียงนี้” “จวินอวี่” กวาดตามองไปทางหนานกงเยา ดวงตาสีโลหิตคู่นั้นทำให้ใจเขาสั่นเทา รู้สึกราวกับร่างกายจมดิ่งลงสู่ทะเลโลหิตอันไร้ที่สิ้นสุด ค่อย ๆ จมลงไป

“โป๊ก!” นิ้วของไป๋หลี่ซวงเคาะลงบนศีรษะหนานกงเยาอย่างแรง หนานกงเยากลับรู้สึกตัว “เจ็บจริง ๆ!” หนานกงเยาลูบก้อนที่ค่อย ๆ ปูดขึ้นบนศีรษะ

เซวียนหยวนขวงเอ่ยกับทุกคนด้วยเสียงดัง “รีบไป เขาเกิดเจตนาสังหารแล้ว” ทุกคนจึงทะยานออกไปยังแดนไกล