0158

⬢⬢⬢

ตอนที่ 158 เผ่ามารที่ปั่นป่วน

ทะเลทรายตะวันตก ท่ามกลางเทือกเขาต่อเนื่องกันนั้น คือตำหนักสูงใหญ่แห่งนั้น

ฝนสีม่วงได้จางหายไปแล้ว ท้องฟ้าโปรยฝนสีดำลงมา ผืนดินถูกห่อหุ้มไว้ในความมืดมิด “แอ๊ด!” ประตูโถงใหญ่เปิดออกอย่างเงียบเชียบ ชายร่างสูงใหญ่ผมสีเงินก้าวออกมา ชายผู้นั้นมองท้องฟ้าครู่หนึ่งแล้วพึมพำว่า “เผ่ามารรุกรบมาถึงเพียงนี้แล้ว ช่างเคราะห์ร้ายนัก ดูท่าพวกเราก็เลี่ยงการออกรบไม่พ้น ถึงอย่างไรก็อาศัยอยู่ที่นี่มาพันปี ย่อมยังมีความรักใคร่อยู่บ้าง”

นกสีสันสดใสตัวหนึ่งบินมาจากท้องฟ้า มาเกาะอยู่บนไหล่ชายผู้นั้น ชายผู้นั้นเอ่ยกับนกตัวนั้นว่า “เจ้าไปส่งสารแก่มหาเทพมาร บอกว่าผืนดินเพียงผืนเดียวนี้ข้าขอ” นกพยักหน้าแล้วอ้าปากกล่าวว่า “เจ้าค่ะ! ส่งสารแก่ราชามาร บอกว่าผืนดินเพียงผืนเดียวนี้ข้าขอ!” นกเลียนคำพูดของชายผู้นั้นได้เหมือนราวกับจำลองมา