เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 ชุดขาวผ่องดั่งหิมะ
จวินอวี่มองเซียงเอ๋อร์ในชุดยาวสีชมพูด้วยสีหน้าตกตะลึง นางกล้าแบมือเอื้อมไปลูบใบหน้าเย็นชางดงามของไป๋หลี่ซวง ไป๋หลี่ซวงนั้นขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาไร้ไมตรี แม้แต่ชิงเหยาก็ยังหลับตาลง นางคิดว่าไป๋หลี่ซวงจะอัดเซียงเอ๋อร์จนน่วม แต่ในชั่วขณะถัดมาจวินอวี่ก็ตะลึงงัน ไป๋หลี่ซวงกลับกุมมือเซียงเอ๋อร์แล้วกล่าวว่า “เซียงเอ๋อร์ ไม่ต้องไปสนพวกผู้ชายหัวเก่านี่เลย พี่จะพาเจ้าไปเที่ยวเล่นเอง”
“เอ่อ” หนานกงเยาหน้าดำเป็นเส้น หนานกงเยาถามไป๋หลี่ซวงว่า “ซวงเอ๋อร์ พวกเจ้ารู้จักกันหรือ” เซียงเอ๋อร์พิงอยู่ในอ้อมอกไป๋หลี่ซวง ไป๋หลี่ซวงลูบผมดำยาวของเซียงเอ๋อร์แล้วเอ่ยแผ่วเบาว่า “ใช่แล้ว” หนานกงเยามองท่าทางกระหนุงกระหนิงของทั้งสองก็อดสั่นสะท้านขึ้นมาไม่ได้ ขนตามตัวลุกชันไปทั้งร่าง