0129

⬢⬢⬢

ตอนที่ 129 ตานเหวินฉี

บทที่หนึ่งร้อยยี่สิบเก้า ตานเหวินฉี

“ฮ่า ๆ!” เสียงหัวเราะกึกก้องดังขึ้น ชายชราผู้หนึ่งก้าวเท้าเหยียบอากาศตรงเข้ามา

ชายชราสวมเสื้อผ้าธรรมดาเรียบง่าย แลดูสะอาดหมดจด เคราถูกตัดเล็มจนเรียบร้อย ผมขาวราวนกกระเรียนแต่ใบหน้ายังอ่อนเยาว์ดั่งเด็ก

ชายชราค่อย ๆ ร่อนลงกลางหมู่คน แล้วผงกศีรษะเล็กน้อยต่อเซียนหญิงเพียวเหมี่ยวเอ่ยว่า “เซียนหญิง ไม่ได้พบกันเสียนานท่านยังสบายดีหรือ” เซียนหญิงเพียวเหมี่ยวผงกศีรษะตอบ ถือเป็นการคืนคำนับ

“หวังเจา ผ่านมาหลายปีป่านนี้ เจ้ากลับยิ่งอยู่ยิ่งหนุ่มขึ้นเสียแล้ว” เพียวเหมี่ยวเอ่ยกับชายชรา