0127

⬢⬢⬢

ตอนที่ 127 เซียนหญิงเพียวเหมี่ยว

จวินอวี่เก็บก้อนเหล็กเหมันต์นั้นขึ้นมาแล้วแบกไว้บนหลัง ประการแรก เหล็กเหมันต์นั้นมีฤทธิ์กดพิษกัดกร่อนเทพได้เล็กน้อย ประการที่สองยังใช้ฝึกฝนร่างกายของจวินอวี่ได้อีกด้วย

จอมมารลุกขึ้น แล้วกล่าวกับจวินอวี่ว่า “ไอ้หนู จ่ายเงิน เจ้าทำธุระของเจ้าไป ข้าต้องเสพสุขอยู่ที่นี่” จวินอวี่จนใจจึงโยนศิลาวิญญาณให้จอมมารกำหนึ่ง แล้วหันหลังเดินจากไป

ตรงข้ามจอมมารมีคุณชายหน้าตาคมคายนั่งอยู่ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย มองจวินอวี่ที่ค่อย ๆ ก้าวเดินจากไปแล้วถอนหายใจเบา ๆ จอมมารจ้องเขม็งไปที่อกของผู้นั้น ผู้นั้นชำเลืองมองจอมมาร สายตาเจือความมุ่งสังหารก็ส่งมา

จอมมารหัวเราะประหลาด “หึ ๆ” แล้วยกน้ำชาขึ้นจิบหนึ่งอึก จากนั้นก็ยังจ้องเขม็งไปที่อกของอีกฝ่าย ผู้นั้นเอื้อมมือกอดอกของตนไว้ แล้วขยับไปทางด้านข้าง เขารู้สึกว่าคนประหลาดชุดดำตรงหน้าผู้นี้หยั่งถึงได้ยากยิ่ง ไม่อย่างนั้นเขาคงควักลูกตามันออกมาแล้วเอาไปแขวนไว้บนกำแพงเมือง