0119

⬢⬢⬢

ตอนที่ 119 พิษกัดกร่อนเทพ

“จวินอวี่” ก้าวยาวออกไป ใช้วิชาย้ายกายระยะสั้น แล้วปรากฏขึ้นเหนือน่านน้ำทะเลมังกรขาว

ดวงจันทร์ค่อย ๆ คล้อยต่ำลงจากยอดเขา สายลมทะเลพัดโชยมาสายหนึ่ง สดชื่นยิ่งนัก แฝงกลิ่นคาวเพียงริบหรี่ มองไปแต่ไกล ปราสาทสีดำนั้นลอยอยู่เหนือทะเลมังกรขาว เคลื่อนไหวช้า ๆ อย่างไร้ระเบียบ ทางนั้นคือเมืองเฟยหลง ภายใต้พลังฟื้นฟูอันไร้เทียมทานของหัวใจบรรพมังกร อกของจวินอวี่เริ่มสมานตัวช้า ๆ กระดูกขาวเกิดเนื้อขึ้นมาใหม่

“จวินอวี่” หยุดลง ผ่านไปสามลมหายใจ ฮวาหยุนเฟยก็ไล่ตามมาทัน ไร้แสงจันทร์ ยามรุ่งอรุณยังไม่ปรากฏ เวลานี้ฮวาหยุนเฟยจึงดูเย็นชาเหี้ยมเกรียมยิ่งนัก

ฮวาหยุนเฟยชี้ไปที่ “จวินอวี่” แล้วกล่าวด้วยเสียงเย็นชา “เฮ่ ๆ หนี เจ้าจะหนีไปที่ใด ไปนรกเสียเถิด วางใจเถอะ ข้าจะไม่ทรมานเจ้า ข้าจะให้เจ้าตายอย่างสบาย”