เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 112 สุริยันจันทราแปรผัน
อู๋ฝ่าที่ดวงจิตวิญญาณถูกกระบี่โบราณสังหารเซียนยึดครองไว้รู้สึกลังเลอยู่บ้าง มองเงาร่างชุดขาวเบื้องหน้าแล้วกำกระบี่ในมือให้แน่น
เมื่อเห็นร่างของผีซิวกระเด็นถอยออกไป อู๋หุ่ยตกใจอย่างยิ่ง วิ่งตรงไปหาผีซิว โอบอุ้มผีซิวขึ้นมาแล้วทะยานไปยังโถงใหญ่ของสำนักชิงอวิ๋น ผีซิวน้ำตาไหล ปล่อยให้อู๋หุ่ยอุ้มไว้โดยไม่ขัดขืน
อู๋หุ่ยถ่ายทอดพลังแท้อันบริสุทธิ์ไปยังผีซิว แล้วล้วงโอสถออกมาจากอกหนึ่งเม็ด ยัดใส่มือเข้าปากผีซิว รอยแยกใหญ่บนอกของผีซิวฟื้นตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ว่านเหรินสิงก้าวเท้าออกไปอย่างมั่นคง ไข่มุกสะกดวิญญาณที่กลายพันธุ์แล้วบินออกจากหว่างคิ้ว แผ่รัศมีเขียวอมทมิฬปกคลุมร่างของว่านเหรินสิง ไข่มุกสะกดวิญญาณยิงลำแสงออกมาหนึ่งลำพุ่งเข้าใส่อู๋ฝ่า เงาร่างอู๋ฝ่าพลันเคลื่อนไหว ลำแสงนั้นทะลุผ่านน้ำตกเบื้องหลังอู๋ฝ่า จากนั้นน้ำตกก็ถูกตัดขาดกลางลำหายไปราวกับถูกฉีกเป็นสองท่อน กว่าสามลมหายใจจึงค่อย ๆ ตกลงมาอย่างช้า ๆ