0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 เข้าสู่มาร

หมอกในท้องฟ้าค่อย ๆ สลายไป สำนักชิงอวิ๋นปรากฏกายภายใต้แสงตะวัน ภูเขียวน้ำใส สายน้ำตกสายหนึ่งไหลทะลักลงมาจากภูเขาด้านหลัง ช่างเป็นน้ำตกที่ไหลพุ่งลงมาสามพันฉื่ออย่างแท้จริง มันช่างตระการตายิ่งนัก

บนป้ายไม้เก่าแก่เรียบง่ายนั้นมีอักษรใหญ่สามตัวที่เปี่ยมด้วยกลิ่นอายเซนเขียนว่า “สำนักชิงอวิ๋น” บนบันไดหินมีโลหิตไหลเอื่อย ๆ กลิ่นค่อนข้างคาวฉุน สัตว์ร้ายยักษ์ที่โผบินวนเวียนอยู่กลางท้องฟ้าพุ่งดิ่งลงมา คาบเอาร่างศพหนึ่งไป บนบันไดหิน สัตว์อสูรน่าเกลียดน่าชังเหล่านั้นเลียโลหิต พลางส่งเสียงอย่างสำราญใจ

กลางท้องฟ้า ลำปราณกระบี่หลายสายส่องประกายสลับกัน ประสานกับตะวันยามเย็นบนนภา ลำปราณกระบี่อันแหลมคมแต่ละสายพวยพุ่งออกมาจากกลางอากาศ ศิษย์สำนักภูตสวรรค์ผู้หนึ่งแล้วผู้หนึ่งเล่าล้มลงในแอ่งโลหิตติด ๆ กัน