0104

⬢⬢⬢

ตอนที่ 104 ฝากตัวเป็นศิษย์จื่อเยียน

บทที่หนึ่งร้อยสี่ ฝากตัวเป็นศิษย์จื่อเยียน

ที่พำนักของจื่อเยียนตั้งอยู่ที่เชิงเขาครึ่งกลาง เพราะนางมีนิสัยแปลกแยก ไม่ค่อยชอบให้ผู้ใดมารบกวน จึงเลือกป่าอันเงียบสงบผืนหนึ่งด้านหลังขุนเขาที่สี่

นั่นคือเรือนไม้หลังหนึ่ง แกะสลักอย่างประณีตบรรจง บนเสามีลวดลายสัตว์เทพมงคลแกะสลักอยู่ ซึ่งขัดกับที่สำนักศพสวรรค์บูชามารอย่างสิ้นเชิง

ที่มุมทั้งสองของเรือนแขวนกระดิ่งลมสีม่วงไว้สองพวง เมื่อสายลมพัดผ่านก็ส่งเสียง “ติ๊งต๊อง” เป็นทำนองที่แฝงความโศกเศร้าอยู่บ้าง

ริบบิ้นสีม่วงหลายเส้นห้อยอยู่รอบเรือน พลิ้วไหวตามลม

จวินอวี่สำรวจสภาพโดยรอบแล้วปล่อยปราณขั้นสร้างรากฐานออกมา พลางค้อมคำนับอย่างช้า ๆ กล่าวว่า “ศิษย์โม่เหล่าซานรับคำสั่งจากอาจารย์อา มารายงานตัวขอรับ!” เสียงนั้นหยาบกร้าน