เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 101 ระดับคงหมิง
จวินอวี่เงยหน้าดื่มสุราคำใหญ่ พลางมองท้องฟ้าดาราอันเจิดจรัส แล้วพึมพำว่า “ไม่ได้พบบรรพชนเสียนาน ไม่รู้ว่าท่านยังสบายดีหรือไม่” จวินอวี่วางไหสุราลง กางแขนทั้งสองนอนราบบนผืนหญ้า แล้วหวนนึกถึงวันคืนที่ได้อยู่กับบรรพชน ขึ้นเขาตระเวนหายา พบเสี่ยวไป๋ ประลองกับจวินหลิงเทียน น้องสาวลูกพี่ลูกน้องโม่หลิง ทีละฉาก ๆ ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า จวินอวี่ยิ้มอย่างเข้าใจ
แม้จวินอวี่จะมิใช่คนขี้ sentimental ทว่ากลับโหยหาวันเวลาที่ผ่านไปเหลือเกิน นั่นคือบันทึกการเติบโตของเขา นั่นคือความทรงจำที่ฝังลึกถึงกระดูก “หากไม่ได้เข้าร่วมการประลองใหญ่สี่ตระกูลครั้งนั้น คงไม่มีวิถีชีวิตเช่นนี้ โลกมนุษย์ช่างไม่แน่นอนจริง ๆ” จวินอวี่ยังจำความรู้สึกในวันนั้นที่ภูเขาด้านหลังตระกูลเซวียนหยวน ขณะร่วงลงจากหน้าผา ตนสิ้นหวัง คิดว่าต้องตายแน่ คิดว่าจะไม่อาจพบบิดาอีก